Today I invite you to meet another witch hunter whom I had the opportunity to paint. I must admit that the model waited on its turn for well over half a year.

During this time he waited calmly watching the next entries on historical topics, and heresy was growing in strength and the dark forces were clutching their claws more and more …

The mini is a classic pattern available for the first time about 18 years ago, on the occasion of the exit of MoRdheim game, an excellent and dripping climate. Finding the original designs is a miracle today, and then the cost is insane. I bought my model with a certain lack, which I had to play with green stuff – I will not say where, you can see this curvature at first glance 🙂

I invite you to the photos of the finished model and to all Witch Hunters in my collection.


Witch Hunters in the Old World.

Witch Hunters are grim, cold individuals who have dedicated their life to the eradication of corruption wherever it may be. There are many types of Witch Hunters, from the state-issued Hunters of the Sigmarite Church to local mercenaries hired out to a nobleman’s service. What they all have in common however is their dedication and zeal against all things tainted and unpure.

       Since the practice of any witchery outside of the auspices of the Colleges of Magic is deemed an abomination within the Empire, death by burning is the proscribed punishment for this particular crime-and the Witch Hunters are far from squeamish about meting it out. In recent times, woodcutters and Witch Hunters are kept busy as more and more people reportedly turn to the dark arts. All ordinary citizens agree Witch Hunters are necessary and the work they do is crucial to the safety of the Old World, but there are very few who do not feel a flush of fear when they see a figure wearing the familiar wide-brimmed hat, buckled tunic, and long black cloak.

       Witch Hunters range from the coldly dispassionate, who regard what they do as just a job, to those whose zeal for hunting down the servants of Chaos knows no ends, and who would burn a village to the ground rather than risk letting one cultist go unpunished. As Witch Hunters get older and more grizzled and the number of horrors they have witnessed grows, many become more extreme in their views, more like the archetypal Templar of Sigmar from three centuries ago who believed that everyone is guilty, it’s just a question of how much. A few scholars have wondered if Witch Hunters who follow this path have perhaps fallen unwittingly in league with Chaos itself—but they do not wonder about it too loudly.


       Witch Hunters have no responsibility for finding traitors, seditionists, or revolutionaries, and most have no interest in them unless they are involved with Chaos. A conscientious Witch Hunter might mention to a friend in the Watch there is a group of secessionists fomenting revolt around a university (as an example), but most Witch Hunters do not have any friends.

Dziś zapraszam Was na spotkanie z kolejnym łowcą czarownic, którego miałem okazję pomalować. Przyznam się, że model czekał na swoją kolei grubo ponad pół roku. 
Przez ten czas czekał spokojnie obserwując kolejne wpisy o tematyce historycznej, a herezja rosła w siłę i mroczne siły coraz mocniej zaciskały swoje szpony…

Figurka to klasyczny wzór dostępny po raz pierwszy około 18 lat temu, przy okazji wyjścia znakomitej i ociekającej klimatem gry MoRdheim. Znalezienie oryginalnych wzorów graniczy dziś z cudem, a i wtedy koszt jest obłędny. Mój model zakupiłem z pewnym brakiem, który musiałem odtworzyć z green stuffu- nie będę mówił gdzie, widać ten krzywulec na pierwszy rzut oka 🙂

Zapraszam do zdjęć gotowego modelu oraz wszystkim Łowców Czarownic w mojej kolekcji.


Łowcy Czarownic w Starym Świecie.

Łowcy Czarownic to powszechna nazwa Templariuszy Sigmara. Są oni jednymi z bardziej zagorzałych członków Kościoła Sigmara.

       Zakon Srebrnego Młota, zrzeszający Templariuszy, został założony w -30 roku, tuż po walce Sigmara z nekromantą Nagashem. Założycielem zakonu jest Wolfgart Krieger, towarzysz broni i przyjaciel Sigmara. W uznaniu odwagi podczas tej bitwy Sigmar powierzył mu zadanie zwalczania wszelkich przejawów złej magii. Wolfgarta Kriegera uznaje się za pierwszego Wielkiego Mistrza zakonu.

       Przez wiele wieków Zakon Srebrnego Młota istniał w zupełnej tajemnicy. Dopiero w 1682 roku Wielki Teogonista Siebold II uznał istnienie Zakonu Srebrengo Młota w ramach Kościoła Sigmara i określił jego zadania, którymi była Obrona Imperium przed siłami Chaosu, Demonami, Herezją przeciw Kościołowi Sigmara i wszelaką magią. Na cześć założyciela zakonu przemianowano wówczas nazwę stolicy Ostlandu na Wolfenburg. Na ten czas niewielu spoza zakonu Srebrnego Młota zdawało sobie sprawę, że zakon powstał wcześniej. Dla wielu wewnątrz Kościoła ta data jest uważana za moment stworzenia zakonu Templariuszy.

       W roku 2304 Imperator Magnus Pobożny zdecydował, że zakon może skuteczniej zapewniać przetrwanie Imperium, jeżeli jego istnienie będzie znane ogółowi populacji. Wówczas Imperator nadał zakonowi nową nazwę: Święty Zakon Templariuszy Sigmara oraz ujawnił publicznie jego istnienie. Przy tej okazji została zreformowana główna misja zakonu. Do tego momentu pierwszorzędnym celem zakonu było tępienie wszelakiej magii i jej użytkowników. Po reformie zadania zakonu zostały ograniczone do zwalczania działań powiązanych z herezją, chaosem i mrocznymi sztukami magicznymi.