Today, I invite everyone to the first of the cycle of expeditions through the streets of ancient Rome.

The main reason for taking up this topic is the recent premiere of the Gangs of Rome game.

       Inspired by the history of the great city, Gangs of Rome takes place in the shadows of the Empire where the heads of ambitious houses have gathered fighters forged hard by the streets to do their bidding and enact their schemes.

       As a Dominus, the head of a house of Rome, you will seek out the most brutal of Romes criminal denizens, plying them with the promise of wealth and glory should they aid you in your plan to rise to the Senate of Rome and cast down all enemies before you.

       I will definitely write about the game itself, preceding it with test games. As you know, painted models play better, and reviews definitely do it after trying it out in practice. Miniatures and game stuff You can buy THERE

Therefore, I invite you to the first entry introducing the atmosphere of ancient Rome …

The streets and squares of ancient Rome were buzzing from the early hours of the morning. In Rome, the use of carts and horses was forbidden. Exceptions from him were very rare.
Only rich people could afford a litter, carried by specially trained slaves. Most of the inhabitants had to walk on foot.
Romans were particularly eager to visit the squares, which were lined with colorful, stone slabs and decorated with statues. They were surrounded by magnificent temples and public buildings. In front of the scorching sun or streams of rain, passersby protected themselves under the covered colonnades.

The emperors often organized great shows for the people of their capital. They gathered thousands of people, as gladiators, horse-drawn carts and wild animals were fascinated by everyone. And as you know, just give the crowd just „Bread and circuses“ to get his favor.

       Walking down the streets, we see shops that offer food or craft, warehouses, workshops, fruit stands and greenery. There were people’s apartments above the stores. They were built from inferior materials, taking care of the least possible costs.
Therefore, collapse and fires, the risk of which increased the wooden floors, the use of portable stoves, olive lamps, lighting torches and a small amount of water, were very common. The apartments were rented from the owners by poor families.
The cost of the most miserable apartment was very high and could reach the cost of 2 thousand sesterces. By comparison, the worker’s daily pay amounted to 5 sesterces. The higher you entered, the worse the conditions. At the very top lived the poorest, crowded in small rooms without glass in windows, unprotected against bad weather, deprived of running water and comfort. The water supply provided water only to the ground floor.

The people’s flats were very modestly furnished: a simple brick bed was covered with a straw mattress, there was a table and several stools in them. A portable stove was used for heating and cooking food. After the water was taken to the nearest fountain, the needs were handled in public latrines.

        Leaving the district of plebeians (plebe), we see houses of noble Domus families.
In the ancient Roman family, father exercised the „power“ over all household members.
He decided about expenses, managed the assets of the whole family and made decisions on important matters. From his will depended, for example, on the fate of a born child, because he also decided whether the child would be raised or should be abandoned. Although the Roman mother did not have political rights, she enjoyed quite a lot of freedom. Husbands were not embarrassed to take them for parties, unlike the Greeks. The children were under the care of their mother for up to seven years. Next, boys and girls started school, where history, literature (both Roman and Greek) were taught, and physical exercises such as swimming, horse riding, and (for boys) sword fighting. After finishing school, the girls learned to spinning and weaving and could get married at the age of 12 – 15.

To be continued

https://web.facebook.com/groups/gangsrome/ https://gangsofrome.com/

http://gladiatrixenlaarena.blogspot.com/2015/09/trafico-en-la-antigua-roma.html

Dziś zapraszam wszystkich na pierwszą z cyklu wypraw ulicami starożytnego Rzymu.
Głównym powodem podjęcia tego tematu jest niedawna premiera gry Gangs of Rome.

       Zainspirowane historią wielkiego miasta, Gangi Rzymu rozgrywają się w cieniu Imperium, gdzie głowy ambitnych rodzin zgromadzą wojowników na ulicach, aby wykonywały ich rozkazy i wprowadzały w życie ich plany.
       Jako Dominus, głowa rzymskiej rodziny, możemy najmować najbardziej brutalnych typów z pod ciemnej gwiazdy, składając im przy tym obietnicę bogactwa i chwały, jeśli tylko pomogą nam w planie wejścia do Senatu Rzymu i zrzucenia wszystkich wrogów na kolana!

       O samej grze na pewno napiszę jeszcze, poprzedzając to grami testowymi, Jak wiadomo pomalowane modele grają lepiej, a recenzje zdecydowanie robić po wypróbowaniu jej w praktyce. Modele i wszystko co potrzebne do gry możecie kupić w tym miejscu
Dlatego zapraszam na pierwszy wpis wprowadzający do klimatu starożytnego Rzymu…

Ulice i place starożytnego Rzymu już od wczesnych godzin rannych gwarne były od ludzi.
W Rzymie obowiązywał zakaz używania wozów i koni. Wyjątki od niego były bardzo rzadkie.
Tylko bogatych ludzi stać było na posiadanie lektyki, dźwiganej przez specjalnie wyszkolonych niewolników. Większość mieszkańców musiała wędrować pieszo.
Rzymianie szczególnie chętnie przebywali na placach, które wyłożone były różnobarwnymi, kamiennymi płytami i ozdabiane posągami. Otaczały je okazałe świątynie i budowle publiczne. Przed palącym słońcem czy strugami deszczu, przechodnie chronili się pod krytymi kolumnadami.
Cesarze dla ludu swej stolicy organizowali często wielkie widowiska. Gromadziły one wielotysięczny tłum, gdyż zarówno walki gladiatorów, wyścigi zaprzęgów konnych czy polowania na dzikie zwierzęta pasjonowały wszystkich. A jak wiadomo, wystarczy dać tłumowi tylko „Chleba i Igrzysk“, aby uzyskać jego przychylność.

       Idąc ulicami widzimy sklepy, które oferują żywność lub wyroby rzemieślnicze, magazyny, warsztaty, stoiska z owocami i zieleniną. Nad sklepami znajdowały się mieszkania ludu. Budowane były z materiałów gorszego gatunku, dbając o jak najmniejsze koszty.
Dlatego, zawalanie się i pożary, których ryzyko powiększały drewniane podłogi, używanie przenośnych piecyków, lamp oliwnych, pochodni do oświetlania i mała ilość wody,  były bardzo częste. Mieszkania były wynajmowane od właścicieli przez biedne rodziny.
Koszt najbardziej nędznego mieszkania był bardzo wysoki i mógł osiągną koszt 2 tysiące sestercji. Dla porównania dzienna płaca robotnika wynosiła 5 sestercji. Im wyżej się wchodziło tym gorsze były warunki. Na samej górze żyli najbiedniejsi, stłoczeni w małych pomieszczeniach bez szyb w oknach, niezabezpieczonych przed złą pogodą, pozbawieni bieżącej wody i wygód. Wodociąg dostarczał wodę jedynie na parter.
Mieszkania ludu były bardzo skromnie umeblowane: proste legowisko z cegieł było przykryte siennikiem, stał w nich stół i kilka stołków. Przenośny piecyk służył do ogrzewania i gotowania jedzenia. Po wodę chodzono do najbliższej fontanny, potrzeby załatwiano w publicznych latrynach.

       Zostawiając dzielnicę plebejuszy (plebsu), widzimy domy szlachetnych rodzin Domus.
W starożytnej rodzinie rzymskiej „władzę“ nad wszystkimi domownikami sprawował ojciec. To on decydował o wydatkach, zarządzał majątkiem całej rodziny oraz podejmował decyzję w ważnych sprawach. Od jego woli zależał na przykład los narodzonego dziecka, gdyż decydował on też o tym czy dziecko będzie wychowywane, czy też należy je porzucić. Rzymska matka choć nie posiadała praw politycznych, to i tak cieszyła się dość dużą swobodą. Mężowie nie krępowali się zabierać je na przyjęcia, w przeciwieństwie do Greków. Dzieci natomiast do siedmiu lat przebywały pod opieką matki. Następnie chłopcy i dziewczynki rozpoczynały naukę w szkole, gdzie uczono historii, literatury (zarówno rzymskiej jak i greckiej), oraz były również ćwiczenia fizyczne, takie jak pływanie, jazda konna, czy (dla chłopców) walka mieczem. Dziewczynki po skończeniu szkoły uczyły się przędzenia i tkania i mogły wyjść za mąż już w wieku 12 – 15 lat.

Ciąg dalszy nastąpi